11. Sam maakt er een potje van!

Sam staat op en schudt de blaadjes van zich af.
Een stukje verderop vindt ze haar bezemsteel en de zak pepernoten terug.
Door het stikdonkere bos loopt ze op de lichtjes van hun huisje af.
Zodra ze de keuken binnen stapt, rent Lapje de poes op haar af.
Spinnend strijkt ze met haar kopje langs Sams benen.
Pollie zit aan de keukentafel en drinkt een kopje Inslaap-thee.
Maar dat heeft Sam niet nodig na een drukke middag bij Greetje.
De zak pepernoten en haar bezemsteel laat ze met een grote plof vallen.
Ze gooit haar hoed af, trekt haar pyjama aan en kruipt onder haar deken.
Binnen twee tellen ligt ze te dromen over spannende voetbalwedstrijden met 
beroemde voetballers.
De volgende morgen wordt ze wakker van een smakkend geluid.
Dan stopt het.
Niet veel later begint het opnieuw.
Het stopt.
En begint.
Slaperig draait Sam zich om.
'Wat hoor ik toch?' Ze wrijft in haar ogen en gluurt over de rand 
van haar bed. 'En waarom staat de voordeur op een kier?'
'Smak, smikkel, smak.'
Plotseling ziet ze Edje zitten.
Het ene na het andere pepernootje graait hij van de vloer en peuzelt het op.
Ze liggen achter elkaar in een spoor door het huis.
Aan het eind ligt de zak, helemaal leeg.
Sam schiet overeind.
‘Zit je nou al onze pepernoten op te eten?’
‘Mmmm… mwheerlijkmw….’ Edje hipt al weer naar de volgende en propt hem 
in zijn mond. Zijn wangen staan bol. Hij lijkt wel een hamster. ‘Hoe kom je aan 
die verrukkelijke dingen?’
‘Hoe kom jij eraan?’ gromt Sam.
Edje wijst naar buiten.
‘Ze lagen onder mijn boom. Overal. Vanochtend toen het licht werd zag ik 
ze pas. Toen ben ik ze gaan volgen en ineens zat ik hier.’

Voor hij een nieuwe in zijn mond stopt vraagt Edje:
‘Ik werd vannacht wakker van een grote bons. Was jij dat soms?’
Sam springt uit bed.
‘Ja, dat was ik, ja!’ moppert ze. ‘Ik knalde in het donker naar beneden.’
Ze bekijkt de lege zak en ziet nu pas het gat.
‘Al mijn pepernoten weg!’
Edje laat zich in een luie stoel zakken en wrijft over zijn buikje.
‘Klopt, die zitten nu allemaal hier. Errug lekker...’
Van al het kabaal is Pollie ook wakker geworden.
‘Wat is er aan de hand?’
‘Al mijn pepernoten zijn op!’ roept Sam boos.
‘Maak niet zo’n drukte. In de keuken hebben we nog een zak.’ 
Pollie gaapt en draait zich om. ‘Zet liever een kopje Opvrolijk-thee.’
Sam sloft naar de keuken.
Misschien is dat niet zo’n heel gek idee.
Een slecht humeur kan ze vandaag niet gebruiken.
Daarvoor heeft ze veel te leuke plannen.
Voetballen met Edje bijvoorbeeld.
Ze tuurt langs de glazen potjes op het plankje.
‘Pijn-weg-thee, Warm-worden-thee, Giechel-thee, Wakker-worden-thee, 
Niet-meer-snurken-thee.’
Over snurken gesproken…
Achter haar rug hoort ze een oorverdovend geronk.
Het is niet Pollie deze keer, maar Edje die met zijn volle pepernotenbuik 
in slaap is gevallen.
Sam loopt op hem af en trekt hem aan zijn pluimstaart.
‘Wakker worden jij, luiwammes! We gaan een potje voetbal spelen. 
En ik ga je inmaken met boter en suiker.’
Edje schrikt wakker.
‘Huh, nee, geen voetbal!’ kermt hij. 
Hij grijpt naar zijn buik. 
‘Daarvoor heb ik veel teveel gegeten. Mijn buik doet zeer.’
Sam zucht.
Daar gaan haar plannetjes.
Een vriendelijk zonnestraaltje valt door het raam.
Prachtig voetbalweer dus.
Zonder Edje wordt dat alleen helemaal niets.
Ineens krijgt ze een briljant plan.
In de keuken pakt ze eerst de Pijn-weg-thee voor Edje van het plankje. 
Daarna de Opvrolijk-thee voor zichzelf.
Ondertussen hoort ze Edje al weer snurken.
En dus pakt ze ook de Niet-meer-snurken-thee en de Wakker-worden-thee.
En ach, waarom die Giechel-thee er niet bij doen?’
Even twijfelt Sam.
Een beetje spannend vindt ze het wel, want ze heeft dit niet eerder geprobeerd.
‘Van proberen kun je leren,’ mompelt ze in zichzelf.
Dan zwaait ze alle zakjes tegelijk in de theepot en schenkt er water op.
Straks geen buikpijn meer en geen gesnurk, maar één grote vrolijke boel.
Dat is toch wat je wil?
Voor Sam de mokken van het plankje kan pakken hoort ze opeens een luid gesis.
Verbaasd draait ze zich om.
Het water in de theepot borrelt en bruist.
Grote bellen pruttelen uit de tuit en onder het deksel vandaan.
Spetters en bubbeltjes overal.
Sam krabbelt op haar hoofd.
Dit heeft ze niet eerder gezien.
Zou dit zo horen?

Weten hoe dit afloopt? 
Volg mij op Instagram. Daar kun je lezen wanneer er weer een volgende 
verhaaltje aankomt.

Copyright 2023 Greetje Vagevuur
 - Webdesign by Waves & Woods
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram